Dzwonek równolistny
Dzwonek równolistny sypie gęsto usianymi kwiatami, przypominając welon panny młodej, natomiast sansevieria przemawia pionowymi równoległymi grotami skórzastych liści; szparag pierzasty kokietuje poziomymi mgiełkami delikatnych igiełkowatych listków. Jedne podobają się wyłącznie dlatego, że mają subtelne odcienie zieleni liści, że w ogóle nie posiadają kwiatów (paproć) lub bardzo drobne (asparagus), inne odwrotnie - udzielają się wspaniałą barwną plamą czerwieni, bieli, szafiru, żółci - obfitego kwiecia (fuksja, achimenes, popielnik i inne). Nie brak przykładów pośrednich, w których roślina zdobi nie kwiatami, ale barwnymi jak kwiaty liśćmi (begonia królewska). Jedne gatunki narzucają się zwartą sylwetą o zdecydowanym kształcie i wyraziście zarysowanym konturem (mirt, pelargonia), inne - nie tyle sylwetą, ile poszczególnymi dużymi liśćmi (fikus, monstera). Są gatunki roślin pnących się w górę o własnych siłach (aloes, araukaria, briofylum) albo też z cudzą pomocą, przyczepiając się wąsami do podpory (passiflora), inne wolą odwrotnie - spływać warkoczami z góry na dół (trzykrotka, asparagus) albo też jak kaskada sztucznych ogni rozpryskują się pasmami cienkich łodyg i trawiastych liści, jak to czyni sitowie, kliwia, bilbergia i inne.